Een performance voor elektromagnetisch aangeslagen monochord.
Twee snaren, gestemd op verschillende frequenties en aangedreven door elektromagneten, waardoor toonhoogte, klankkleur en duur nauwkeurig kunnen worden gecontroleerd. Bijna als een analoge oscillator.
Het stuk herinterpreteert het oude Griekse instrument door de lens van elektronische muziek, met invloeden uit het spectralisme en minimalisme, terwijl het langzaam ontvouwt tussen tonale en atonale staten.
